مثل اینکه به دستم دستبند زدن و به راهم خار پاشیدن

چرخ روزگار برگشته و نور چشمانم خاموش شده

واسه ضربان قلبم هیچ دلیلی وجود نداره

حس زندگی کردن مرده این راه و رسم روزگار است

ای کاش این چنین نبود

هم خسته شدم هم از این روزگار سیر شدم.

ای کاش به فکرم نمی رسید

بدی روزگار که من رو از زندگی سیر کرده

این سختیها که روزگار به من چشونده من رو از این زندگی سیر کرد.

مثل اینکه تمام طول عمر و سکوت کردم و  نخندیدیم

مثل اینکه به دنیا اصلا نگاه نکردم و ندیدم

این گردش روزگار پر از خوبی و بدی است

فرق اینها رو ندونستم و نفهمیدم.

این قصه ای که من منتظر بودم شیرین به پایان برسه چه پایان تلخی داشت.

نگو پر از تلخی و ناکامی بود که من فریب ظاهر اون رو خوردم. و به اون اعتماد کردم که من رو فریب داد.

پس مرگ بر این زندگی

فقط کسی رنگین کمان رو می بینه که تا آخر زیر باران بمونه 

۱-  به نام آنکه یاد داد تا یاد کینم یاد یاران از یاد رفته را... !

2 -  یه جورایی عجیب شدم ، خودم ، فکرم ، زندگیم ، حرفام ... ! شــاید تـــکراری شدم ؟!!

3 – اگر تــــــــو را جویـــم حدیــــث دل گــویــم بگو کجـــــایی ؟!

4 – این روزا کارم شده فقط شمــارش ...

شمــارش خاطرات سوخته ، شمــارش بیدار شدن تو ، شمــارش دوباره آمدنت ، شمــارش روزهای خاکستری ، شمــارش شنیدن صدایت ، شمــارش دیدنت ، شمــارش رهایی ، شمــارش ....!

5 – زیـــــاد می خـــونم ....

«« گـرفتــی دفتر دل را صد افســـوس     یک ســطر از ایــن دفتـــر نخوانــدی »»

6- «« جان عزیز است به هر بی سروپایی ندهم   میدهم جان به همان دوست که او جان من است »»

تو به من خندیدی

و نمی دانستی

من به چه دلهره از باغچه همسایه سیب را دزدیدم

باغبان از پی من تند دوید

سیب را دست تو دید

غضب الوده به من کرد نگاه

سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک

و تو رفتی و هنوز

سالها هست که در گوش من آرام آرام

خش خش گام تو تکرار کنان می دهد آزارم

و من اندیشه کنان

غرق این پندارم

که چرا ؟؟؟؟

خانه کوچک ما

سیب نداشت